triest Rotterdam
Nieuwsbrief 11
Rotterdamse Sociale Alliantie,
netwerk tegen armoede,
sociale uitsluiting en verrijking

7 februari 2011

mail@rosarotterdam.nl


Armoe troef

Column uitgesproken door Hans Goosen,
op de nieuwjaarsbijeenkomst 26 januari 2011 van
de Rotterdamse Sociale Alliantie en
Stichting Vluchtelingen Organisaties Rijnmond.
Participatie zonder geld is ARMOE TROEF. Laat ik eens met een liedtekst beginnen, misschien zit de stemming er dan in. Het is van Cornelis Vreeswijk, uit de zeventiger jaren.

Hier zit ik op een vuilnishoop
Ik krijg droevig om me heen
Ik zie vodden en oude flessen
Excuseert u me, ik ween

Ja ik huil dikke tranen en
Zing met benard gemoed

Misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed
Misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed

Crisis lijkt wel van alle tijden. Maar als we naar de huidige crisis kijken is het de uitkomst van een dom spelletje monopolie spelen, waar lessen uit getrokken moeten worden. Maar die conclusies worden niet getrokken, er komt geen herziening van de spelregels in het financieel verkeer en er wordt nog steeds niet echt ingezet op nieuwe energiebronnen.

Vorig jaar was er het Europees jaar tegen de armoede. Conclusie: met de aanstaande bezuinigingen staan we er na het jaar tegen de armoede slechter voor dan voor het armoedejaar. Althans voor de mensen met een smalle beurs. Ook al zijn de rijksbezuinigingen nog niet bekend, maar een stapeling van alle maatregelen, denk ook eens aan de huur en de AOW, maakt het wel heel somber.

Tijdens dat jaar van de armoede heb ik me ook nog eens twee maal flink beledigd gevoeld. Op 23 september op een bijeenkomst van de landelijke sociale alliantie. Het was demissionair minister Donner die in Amersfoort beweerde dat armoede nooit mag verdwijnen, omdat dan de dwang verdwijnt om je in te spannen. Een armoedevrij Nederland zou volgens hem asociaal zijn. En op 25 november herhaalde de nieuwe staatssecretaris de Krom dat nog eens op de slotconferentie van het armoedejaar in den Haag. Geestelijke armoe troef bij dit soort politici. Het wordt nooit meer beter met hen en wordt het ook nooit meer goed.

De duizenden mensen die ontslagen zijn en nog ontslagen worden, vierduizend bij het UWV bijvoorbeeld, gaan een vervelende toekomst tegemoet. Lagere uitkeringen of korter durende uitkeringen, terwijl het smetje van ontslag, ook al is het je eigen schuld niet, er wel voor zorgt dat je geen nieuwe baan krijgt. En boven een bepaalde leeftijd maak je door leeftijdsdiscriminatie al tientallen jaren geen enkele kans meer.

Ook politici, als ze geen bestuurdersbaantje hebben gehad dreigen de zwarte piet van de armoede in handen te worden gespeeld. Na de politieke loopbaan een eigen bedrijfje beginnen als zelfstandige zonder personeel is geen sinecure. En op het inhuren van zelfstandigen door de overheid wordt ook al drastisch bezuinigd. Steeds meer wordt de afkorting ZZP tot een afkorting van Zeer Zware Problemen. Voor sommigen wordt het morgen beter, maar meestal komt het niet goed.

Geldproblemen lijken op problemen met ziekte. Als je er niet op tijd bij bent dan verzwak je aan alle kanten. Een aantal ziektesymptomen van de ziekte die armoe heet zijn Eneco, Evides en Achmea en er zijn bijkomende ziekteverschijnselen zoals van Es en Flanderijn, de profiteurs van de ellende van de armen. Een schuld van twintig duizend Euro (denk eens aan hypotheekschulden door ontslag of scheiding) is eerder regel als uitzondering en de schuldsanering in Rotterdam functioneert nog steeds zwaar onvoldoende. En wat zegt de Rotterdamse politiek bijna raadsbreed: Ga jij je maar eens inspannen voor je uitkering. Werk is natuurlijk het beste, maar vrijwilligerswerk is wel het minste wat we van je kunnen vragen.

Zo wordt het recht op een uitkering een gunst waar iets tegenover moet staan. Terwijl je al dag in dag uit de touwtjes aan elkaar moet knopen. Bezig met tientallen telefoontjes met schuldeisers, sollicitatiepogingen en je mandje vullen bij de voedselbank. Met die continue stress moet je wel een olifantenhuid hebben en een niet te breken optimisme. Uiteraard kennen we veel mensen die door die problemen wel gebroken zijn en er zelf een punt achter hebben gezet.

Het recht op financiële ondersteuning door de staat, zoals ook door Nederland vastgelegd bij de Verenigde Naties moet weer recht overeind komen te staan. En we gaan dat bevechten, als ervaringsdeskundigen, vrijwilligers en organisaties samen. Ook dat Rotterdam in 2020 armoedevrij wordt.

En dan klinkt het misschien zo:

Misschien werd het morgen niet beter
Uiteindelijk werd het toch nog goed


terug ...